نشان مهربانی

میگن دیدن طلوع آفتاب شور و انرژی میریزه تو گردش ثانیههامون و غروب یه مشت دلتنگی و غم میپاشه رو لحظههامون. گاهی روزگارمون عین لحظهی غروب قشنگ اما پر از یه حس دلتنگیِ غریبه! تو این لحظهها دنبال یه کلید میبرای ورود به دنیایی که پر از سرزندگیِ طلوعه.

اسم این کلید، مهربونیه. خدای مهربونیها، قشنگترین و بزرگترین محل رو توی دلامون زده به نام مهربونیامون. گاهی احتیاج داریم چشم بندازیم دوروبرمون و دنبال مهربونی و مهربونا بگردیم. پیداشون کنیم و نشان قهرمانی، نشان مهربانی، بندازیم گردنشون. پیداشون کنیم و چشم بدوزیم به طلوع و تصمیم بگیریم که طلوع کنیم.

نامه های جودی-الهام...